Na początku tego rozdziału chciałam was bardzo przeprosić, długo mnie nie było, a tym samym nie pojawiały się kolejne części.Jeszcze raz przepraszam.Życzę miłego czytania. =)
--------------------------------------------------------------------------------------------
Zalana łzami siedziałam oparta o szybe. Łzy spływały mi ciurkiem po policzkach. Ciągłe pocieszanie Harry’ego nic nie pomagało.-Ej, mała już jest wszystko dobrze. On Cię już więcej nie uderzy.-Harry gdybyś wiedział coś jeszcze...
~***~
Siedziałam owinięta w koc i popijałam kolejny łyk herbaty.Oglądałam z chłopakiem jakiś beznadziejny film. Trzymając telefon w ręku ocierałam kolejną fale łez...Dostałam sms-a, odblokowałam telefon i otworzyłam skrzynke na wiadomości.
-------------------------------------------------
Od:Nialler ;*
Gdzie ty kurwa jesteś?! Pewnie u tego swojego fagasa, gość już nie żyje!!!
Zapierdole go, a przy okazji ciebie mała suko!!!
-------------------------------------------------------------------------------
Nie wytrzymałam takiego inpulsu, kubek wylądował na ziemi wraz z telefonem.Kolejna fala łez uderzyła we mnie jak tsunami. Wiedziałam, że Niall nie odpuści. Hareh jak poparzony wbiegł do pokoju i patrzał ma mnie z przerażeniem.
Widział w jakim jestem stanie.Widział co się ze mną dzieje.
-Co się stało.Niunia.-Nie odezwałam się.Milczałam.Harry paraliżował mnie wzrokiem.Nie wytrzymał.Zachowywał się jak Niall...-Kurwa Scarleth, powiesz mi wreszcie co się stało?!- Nie wytrzymałam wstałam i wybiegłam z willi Harry’ego.
~Oczami Harry’ego~
Wstała i wybiegła trzaskając drzwiami . Ruszyłem za nią
-Scarleth nie to miałem na myśli. Przepraszam!- Niall mnie zabije jak jej się coś stanie. Biegłem za nią, ale już dawno zniknęła za zakrętem.
~Oczami Scarleth~
W pewnym momencie lokaty przestał za mną biec. Skręciłam w uliczkę. Na której końcu ktoś stał. Biegłam nie zwracając na niego uwagi. Co było koszmarnym błędem. Nieznajomy szedł w moją stronę....
~***~
Obudziłam się w piwnicy. Nie była za jasna, ale wystarczająco dużo widziałam. Biegałam po pomieszczeniu zapłakana szukając wyjścia. Znalazłam rozbite lustro w którym od razu się zobaczyłam swoje odbicie. Rozwalona warga i nos, podbite oko i malinka na szyi. Przez małą szparke zobaczyłam zapalone światło. Usiadłam w rogu i miałam cichą nadzieje, że nikt mnie nie znajdzie...
-Kici kici mała szmato gdzie jesteś. O tutaj, chowasz się przede mną? Chodź zjeść!-Wyciągnoł mnie za włosy i wytargał na korytarz....